مىپرسيد گاهى پاسخ او داده مىشد و گاهى نه و چندان ظرف دانش خويش پر كرد كه لبريز گرديد . بو عمر مىنويسد : گروهى از ياران رسول از او روايت كرده‌اند و از پيمانه‌هاى دانش بود كه در پارسائى و پرهيزگارى و حق گوئى به پايگاه برتر رسيد از على دربارهء بوذر پرسش كردند و او گفت : وى مردى است كه دانشى را در دل نگاهداشت كه مردم از حفظ آن ناتوان شدند سپس آن را در خويش حمل كرد به گونه اى كه چيزى از آن از دست وى به در نرفت استيعاب 1 / 83 ، 2 / 664 . سخن على را ابن اثير در اسد الغابه 5 / 186 آورده و مناوى نيز در شرح جامع الصغير 5 / 423 آن را با اين عبارت ياد كرده كه : او پيمانه اى است كه از دانش لبريز شده و سپس آن را در خويش حمل كرده و ابن حجر نيز در الاصابة 4 / 64 آن را آورده و مىنويسد : اين حديث را ابو داود با سندى نيكو آورده است . 2 - محاملى در امالى خود و نيز طبرانى آورده‌اند كه ابوذر گفت رسول ( ص ) از آن چه جبرائيل و ميكائيل در سينهء او ريخته بودند هر چه بود همه را در سينه ى من ريخت . مجمع الزوائد 9 / 331 ، الاصابه 3 / 484 بو نعيم در حليه 1 / 156 مىنويسد : آن خدا پرست بسيار پارسا ، آن يگانه فرمانبر هميشگى حق ، آن چارمين مسلمان و آن رها كننده ى تيرهاى بت پرستى پيش از فرود آمدن شريعت و دستورهاى آن . سالها و ماه‌ها پيش از پيدايش دعوت اسلام خدا را پرستيد و نخستين كسى بود كه رسول را با تحيت مسلمانى درود فرستاد نه در راه حق سرزنش هيچ كس او را از كار بازداشت و نه خشم فرمانروايان و اميران بى تابش گردانيد نخستين كس بود كه در دانش فناء در خدا و بقاء به خدا سخن راند و بر سختىها و دشوارىها پايدارى نمود و پيمانها و سفارشها را نگاهداشت و بر محنتها و مصيبتها شكيبائى كرد و از آميختن با مردمان خوددارى نمود تا رخت به جهان ديگر برد . آرى ابوذر غفارى كه رسول را خدمت كرد و اصول را فرا گرفت و زيادتىها را رها كرد . . . در ص 169 نيز مىنويسد : شيخ گويد ابوذر همنشين و همراه رسول بود و